Sağır kulağa sözüm yok, köre ne göstereyim Duymazlıktan, görmezlikten gelenler; Bir de size sormalı, ya ben nereye gideyim?

Ve insan içinde bir kafesle yaşar, inilti gibi, kimi zaman bir garip ses duyar.

Bir avuç toprak, biraz da su'yum ben, neyimle övüneyim, işte buyum ben.

Dostluk daima tatlı bir sorumluluktur; asla bir fırsat değildir.

Benim bu inzivama taaruz edenlerin,

Büyüklerin hepsi birer çocuktu.