Güzel Sözler

İyi adam pişman olan adamdır.

Biz kuşları ve yeşillikleri çok gördük. Sizin için kötü olacak. Benden hikâyesi.

Dünya değişiyor dostlarım. Günün birinde gökyüzünde güz mevsiminde artık esmer lekeler göremeyecekiniz. Günün birinde yol kenarında toprak anamızın koyu yeşil saçlarını da göremeyeceksiniz Bizim için değil ama, çocuklar, sizin için kötü olacak.

Eksikliğimi beni kaybettiğinde anlayacaksın.

Ölüm bildiğimiz kadar korkunç bir şey değildi. Yalnız biraz soğuktu o kadar..

Ölüm var arkadaş, ölüm. Şu köşkün sahibi de ölecek, şu horoz da.

Ben hiç gülmedim demem; güldüm. Güldüm ama şöyle içten, candan gülmedim.

İnsanı dolu günleri değil, boş günleri dolduruyor...

Yeniden doğulmaz. Doğsan bile ne olacak?

Ben bayrakları değil insanları severim.

Ben bir acayip oldum. Gözüm kimseyi görmüyor, kimsenin kapımı çalmasını istemiyorum.

Ne söylesem boş, ne söylesem anlatamam artık, iyisi susayım, bitireyim hikayemi.

Kuşları boğdular, çimenleri söktüler, yollar çamur içinde kaldı.

İnsan bir şey yapmaya hep geç kalırdı.

Ne çok yalan söyleniyordu yeryüzünde; sözle, yazıyla, resimle ya da susarak!

Konuşmak gereksizdi. Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti. Biliyordu; anlamazlardı.

Olanla yetinerek, aramadan, düşünmeden yaşanılsın diye yaratılmış bir dünyada yalnızdı.

Onları oldukları yerde bıraksana! Günde bir buçuk saatimizi yanlarında harcadığımız yetmiyormuş gibi bir de kafamızda mı gezdireceğiz?

Belki de insanlar kendi kendilerini düşünmek, hayaller kurmak için yeteri kadar yalnız kalamadıklarından anlayışsız oluyorlardı.

Acaba en çok hangimiz sarsıldık? Ev mi, yoksa kafasındaki 'ben' mi?