İnsan henüz başlamadığını sanır, oysa başlamıştır. Bir şey yapmadığını sanır, oysa yapmıştır. Bir amaca doğru yürüdüğünü sanır, oysa amaç arkasında kalmıştır.

Kendinden şüphe etmeyen sanatçı, bir yere varamaz.

Kendi mutluluğunuz sadece kendinize bağlıdır.

Bir şey yok, paylaşacak, acıdan başka.

Ben Ernesto'ydum sadece Ernesto, sizde sadece bir şey olarak var olursunuz. Che olmayı kendim istedim, sizde inanırsanız olursunuz, inanırsanız.

Bir akşam üstü evine dönerken şarkı ile karışık piyano sesini duyduğu andan beri köşe başındaki konağın önünden her geçişinde birkaç saniye duraklayıp içeriyi dinlemek Ahmet Kerim’in hayatında dayanılmaz bir alışkanlık yerine geçmişti.

Neden sonra farkına varıyorsun,Etrafındaki korkunç ıssızlığın.Yâr olsun, dost olsun, ne arıyorsun,adresi belli mi vefasızlığın?...

Cennet cennet dedikleri, 3 köşkle birkaç huri. İsteyene ver onları, bana seni gerek seni...