Ben ölseydim, o belki ağlardı. Ama o ağlasaydı, ben ölürdüm.

Çünkü hiç kimse kalmadı ekmeği, şarabı bölüşecek.

Biz şairler nefretten nefret ederiz ve savaşa karşı savaşırız.

...Kadın kısmı n’apar Güzin onu yapacakBacağını azıcık yukarı çektiSüleyman yutar mı kaçın kurrasıBu sefer biraz aşağıdan öptüHadi bakalım....

Yanına kadar koştuktan sonra, bir adım daha atamayacaksan eğer; oraya kadar sakın koşma. Sana değil, bekleyene yazık olur.

Çocukları iyilik bilmez krallar, erdemli çocuklarını yitirenlerden daha az mutsuz değildirler.