Taş bir duvardır her gün dikilen karşımıza,En ulu ağaçlara yapraktan ötesi yok.…Elbette ömür biter, can gider ey sevgili,Aşkı sende bulana topraktan ötesi yok.

Soylu beylerim, hemcinslerim de sık sık rastlandığı gibi ağlamaya yatkın değilim ben; o boş yere dökülen yaşları bende görmemek merhamet kaynaklarınızı kurutacak belki; ama burama yerleşmiş öyle bir acı var ki, onun yakması gözyaşlarının boğulmasından beter.

İnsan henüz başlamadığını sanır, oysa başlamıştır. Bir şey yapmadığını sanır, oysa yapmıştır. Bir amaca doğru yürüdüğünü sanır, oysa amaç arkasında kalmıştır.

Ben acılar denizinde boğulmuşumİşitmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarınıDalgalar her gün bir başka kıyıya atar beni,Duyarım yosunların benim için ağladıklarını.

...Dolaştım Türkiye'yi mezar mezarZamana hükmeden taşlar gördüm Ta Ardahan'dan Edirne'ye kadarKesilmiş, fakat eğilmemiş başlar gördümKolu bir yerde, bacağı bir yerde yatar.

Özgürlüğün geldiği gün,o gün ölmek yasak!