Hiç ellerin taşı bana değmez, ille dostun gülü yaralar beni.

Ben mum alevinde pervane gibi hep aynı odakta yazdım şiirlerimi. Ev ve her günkü yaşamalar.

Hayvan bize insandan daha yakın. Parmaklık, burada. Hayvanla yakınlık kurmak, insanla kurmaktan daha kolay.

Tehlike küçük bir gözün sizi kendine çeken mini mini bir gülümseyiş parıltısındadır.

Yaşam yoksa var etmek gerekir onu. İnsancılığın başlıca temelidir bu. İnsana saygısızlık, bu temele boş vermekten kaynaklanır: “Nasıl olsa ölecek değil miydi?” Celladın sözüdür bu. “Var mıyım, yok muyum?” sorusu yalnız doğaya değil topluma da başkaldırmayı simgeler. Barışseverlik; savaştır, korkaklık değildir.

Dün iki katlıydı,Bugün üç katlıDerkenDört katlı, beş katlı, altı katlıYükseliyor efendim yükseliyorMemleket yükseliyor