Bu sabah mutluluğa aç pencereni, Bir güzel arın dünkü kederinden.

Bir yer var, biliyorum;Her şeyi söylemek mümkün;Epiyce yaklaşmışım, duyuyorum;Anlatamıyorum.

Haberin var mı taş duvar?Demir kapı, kör pencere,Yastığım, ranzam, zincirim,Uğrunda ölümlere gidip geldiğimZulamdaki mahzun resim.Görüşmecim yeşil soğan göndermişKaranfil kokuyor cigaramDağlarına bahar gelmiş memleketimin..

Evet, bu korkusuzluğu, soya çekim yasalarından çok, devrimci öğreti, devrimci bilinç ve kavga koşullarına borçluyum.

Arzu ilerledikçe, gerçek sahiplenme de giderek uzaklaşır.

?Gökyüzünün kalkıp dudaklarıma bir değmesi var,oysa kapılar var duvarlar var perdeler var…