Ayışığında oturuyordukBileğinden öptüm seniSonra ayakta öptümDudağından öptüm seniKapı aralığında öptümSoluğundan öptüm seniBahçede çocuklar vardıÇocuğundan öptüm seniBaşka evlerde karşılaştıkİliğinden öptüm seniEn sonunda caddelere çıkardımKaynağından öptüm seni.

Arzu! İnsanın ta can evine işlersin sen; olmaz sanılan şeyleri oldurursun, düşlerle haberleşirsin; nasıl olur? Gerçek olmayanla düşüp kalkarsın, yoklukla arkadaşlık edersin sen; öyleyse gerçek olanlarla birleşebileceğin inanılır bir şey pekala; ve sen Arzu, yasayı çiğneyerek yaptığın bu işi, anlıyorum.

Tüm çiçekleri kopartabilirler ama yine de baharın gelmesini asla engelleyemezler.

Gelmesen önemli değil, gelsen önemli olurdu!.. Gelmemen büyük yalnızlığımı doldurdu...

Ben çakıl taşıyım küçük,Ben kaldırım taşıyım yorgun,Ben sabır taşıyım pare pare...Ve ben ah mezar taşıyım,Ne çare!

Sevilenin yanlışı görünmez, sevilmeyenin görüntüsü yanlıştır.