Zaman bizimdir. Onu kullanır, Öyle yürürüz.

Yaşam yoksa var etmek gerekir onu. İnsancılığın başlıca temelidir bu. İnsana saygısızlık, bu temele boş vermekten kaynaklanır: “Nasıl olsa ölecek değil miydi?” Celladın sözüdür bu. “Var mıyım, yok muyum?” sorusu yalnız doğaya değil topluma da başkaldırmayı simgeler. Barışseverlik; savaştır, korkaklık değildir.

Öğleye doğru muayene odasının önü doldu. Sıralarda oturacak yer kalmadığı için yeni gelenler ayakta durdular ve anneler, hasta çocuklarını dizlerine oturtabilmek için duvar diplerine çömeldiler.

Aşk insanın fuhuş eğilimidir.

Bir insani görevin yarısı vatana, diğer yarısı ise halka hizmettir.

Benim ayinim düşünüp yapmaktır. Benim dinim insan gibi yaşamaktır.