Soylu beylerim, hemcinslerim de sık sık rastlandığı gibi ağlamaya yatkın değilim ben; o boş yere dökülen yaşları bende görmemek merhamet kaynaklarınızı kurutacak belki; ama burama yerleşmiş öyle bir acı var ki, onun yakması gözyaşlarının boğulmasından beter.

Çünkü hiç kimse kalmadı ekmeği, şarabı bölüşecek.

Şu günlerde içkiye düştüm, ondan mıdır bilmem,Daha çok seviyorum Cansever'i, Uyar'ı, Can Yücel'i,Bir de Fethi Naci'yi,ve elbet Mustafa Kemal'i. (...)

Ben ölseydim, o belki ağlardı. Ama o ağlasaydı, ben ölürdüm.

Sonuç olarak genç şairlerin çok okuyup çok yazmalarını, fakat zor beğenip az yayınlamalarını dileyeceğim.

Bize acı veren şeyleri öğrenmeye can atarız.