Gecenin en karanlık anı şafak sökmeden az öncedir...

İnsan tapınan bir hayvandır.

Ağlasam sesimi duyar mısınız?Mısralarımda;Dokunabilir misiniz?Gözyaşlarıma, ellerinizle?

...beni bir gün unutacaksan bir gün bırakıp gideceksen boşuna yorma derdi boş yere mağaramdan çıkarma beni alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna tedirgin etme beni..."

Arzu ilerledikçe, gerçek sahiplenme de giderek uzaklaşır.

Gerçek yolculuk, aynı gözlerle yüz değişik ülkeyi dolaşmak değil, aynı ülkeyi yüz değişik gözle görebilmektir.