Deniz yükselir , ışık azalır, aşıklar birbirine, çocuklar da bizlere tutunur. Birbirimize sarılmayı bıraktığımız, birbirimize inançımızı yitirdiğimiz anda deniz bizi yutar ve ışık kaybolur gider.

Bitti diye üzülme, "yaşandı" diye sevin.

Her folklor biraz mitoloji niteliği taşır.

Birisine yabancılaşmanın en kötü biçimi yanında oturuyor olup ona hiçbir zaman ulaşamayacağını bilmektir.

Bu çirkin ve iğrenç dünyada ancak aptallar mutlu olabilir.

HaniBen artık şarkı dinlemek değil, şarkı söylemek istiyorum, diyor ya Nâzım,Ben de artık şiir düzmek değil, şiiri düzmek istiyorum.