MELIH

Melih, Arapça kökenli bir isim olup “temiz, saf, kusursuz” anlamına gelir. Bu anlamı, hem bireysel hem de toplumsal bağlamda “saf kalp” ve “bütünlük” kavramlarını çağrıştırır. İslam kültüründe “melih” kelimesi, Allah’ın isimlerinden biri olan “Mü'ellim” ile bağlantılı olarak “öğreten, yönlendiren” özelliğiyle de ilişkilendirilir. Türk edebiyatında ise Melih, özellikle 19. yüzyılın sonlarında ve 20. yüzyılın başlarında, şiir ve öyküde “sağduyulu, derin düşünceli” karakterleri tanımlamak için sıklıkla kullanılmıştır.